Hoe maak je Engelse drop?

Heerlijk die Engelse drop. En ik weet zeker dat ik niet de enige ben die deze dropjes altijd totaal uit elkaar aan het peuteren ben… Engelse drop is een mix van verschillende soorten veelkleurige dropjes. In een zak Engelse drop zitten dropstaafjes (al dan niet gevuld), anijsrondjes met spikkels, kokosrollen met drop in het midden en vierkante laagjesdropjes van kokos en drop. De hoofdingrediënten zijn drop, suiker, kokos en anijs.. Maar hoe maak je Engelse drop?

Stukje geschiedenis Hoe maak je Engelse drop

Eigenlijk valt Engelse drop niet onder de gewone dropjes, maar bij de categorie suikerwaren. Het is al in 1760 uitgevonden door de Engelse apotheker George Dunhill. Sinds 1899 wordt de drop door de Basset Company op grotere schaal gemaakt, in Sheffield, Engeland.  Het verhaal gaat dat Charlie Thompson, een vertegenwoordiger van the Basset Company, met een mogelijke klant in gesprek was. Hij liet echter zijn uitstalling met voorbeelden vallen en de verschillende gekleurde snoepjes lagen overal door elkaar.  De klant was daar zo tevreden over, dat een ‘nieuwe’ dropsoort was geboren. De naam Engelse drop verwijst dus naar het land van herkomst. In Engeland wordt dit snoepgoed sinds jaar en dag “liquorice allsorts”, vrij vertaald ‘allerlei soorten drop’,  genoemd. Dus niet ‘English’ of ‘British’.  Alleen Nederanders en Finnen praten over ‘Engelse drop’. Duitsers, Denen, Noren en Zweden noemen het ‘Lakritz/s’ oftewel ‘drop’ (de spelling verschilt iets per taal).

Tegenwoordig wordt Engelse drop in verschillende landen geproduceerd, met name in Europa en Noord-Amerika. Op andere continenten is drop over het algemeen minder populair.

Hoe maak je Engelse drop?

Ik zou graag willen weten hoe Engelse drop wordt gemaakt, maar helaas kan ik deze informatie nergens vinden. Wel een uitleg over hoe drop wordt gemaakt.

  1. Als eerste heb je zoethout nodig. Zoethout komt van de wortels van de zoethoutstruik die in China, Syrië, Iran, Griekenland, Italië en Spanje groeit. De wortels worden uitgegraven, gedroogd, fijngemalen en ingekookt tot een dikke zoethoutpap. Deze wordt gefilterd en in bakken gegoten. Wanneer de blokken hard geworden zijn noemen we ze blokdrop. Blokdrop is de basis voor bijna alle dropsoorten.
  2. In de dropfabriek wordt het blokdrop weer opgelost in water. Ook wordt er suiker, gelatine, glucosestroop, zetmeel en Arabische gom aan toegevoegd. Als het prutje op smaak is wordt het in grote ketels gekookt en naar de machines gebracht.
  3. Als het dropprutje op weg is naar de machines worden in de gietmachine de vormen klaargemaakt. In een platte bak zit zetmeel, in dat zetmeel worden met gipsen makken figuurtjes gedrukt (bijvoorbeeld van munten of boerderijdieren). In de mallen wordt het dropprutje gegoten. De volgegoten bakken worden opgestapeld en twee dagen in warme kamers gedroogd. Als de dropjes te snel drogen scheuren ze, en dat ziet er niet lekker uit.
  4. Wanneer de dropjes droog zijn worden ze uit de mallen gehaald en schoon gemaakt.
Ik denk dat de basis van Engelse drop hetzelfde is, maar de kokoslaagjes worden toegevoegd als de drop droog is en ook dit zal wel in een mal gebeuren.

Aantrekkelijk ‘dropje’

Hoe maak je Engelse dropEngelse drop smaakt niet alleen lekker, het ziet er nog goed/lekker uit! Inmiddels zijn er dan ook al vele producten verschenen in de lijn van dit dropje. Zo zijn er sieraden van Engelse drop, zeep in de vorm van Engelse drop, verjaardagstaarten, T-shirts met een afbeelding, schilderijen, knutselprojecten van vilt, van klei, haakwerkjes, quilts en zelfs meubels (poefs) in de vorm van Engelse drop. Vermoedelijk zit het aantrekkelijke in de vorm en de kleuren, maar vooral ook in de combinatie van dat alles bij elkaar. Want gesorteerd zijn de snoepjes lang zo aantrekkelijk niet.

We blijven lekker van deze snoepjes genieten, maar ik vind het wel jammer dat ik nu nog geen antwoord heb op de vraag: ‘Hoe maak je Engelse drop?’. Weet jij het misschien?? Laat het mij dan weten!

Leave a Reply