Ontstaan van Wales

Wales grenst in het oosten aan Engeland en in het westen aan de Ierse Zee. Het ligt op ongeveer 2 uur ten westen van Londen over de weg of met het spoor. Veel mensen maken de fout om Wales op één lijn te zetten met Engeland, terwijl het echt een land is met een eigen identiteit. Wales heeft een eigen taal, een eigen vlag met een rode draak en het heeft een beperkt binnenlands bestuur. Wales heeft een Keltische geschiedenis die teruggaat naar voor de Romeinen. In deze blog in het kort een schets van het ontstaan van Wales.

Kelten en Romeinen

De Kelten waren niet één volk dat in een bepaald gebied leefde. Het was een verzameling van volkeren en stammen die zich verspreidden over een groot gebied in Europa. Een volk behoorde tot de Kelten wanneer ze de Keltische taal spraken. De Kelten begonnen hun opmars van Midden-Europa rond 500 voor Christus. Zij veroverden grote delen van Europa waaronder Cornwall, Ierland en Wales. De Kelten leefden in stamverband en waren perfect georganiseerd. Zij worden geschouwd als de grondleggers van de Welshe taal en cultuur. De Romeinen wilden hun rijk uitbreiden en in 43 na Christus begonnen ze met de verovering van Groot-Brittannië. De onderlinge verdeeldheid tussen de Keltische volkeren maakte het voor de Romeinen makkelijker om de Kelten te onderwerpen.

Ontstaan van Wales

Toen de Romeinen aan het begin van de vijfde eeuw Groot-Brittannië verlieten, ontstond een aantal onafhankelijke koninkrijkjes en vorstendommen die door oorlogen vaak van heerser wisselden. Er werden bondgenootschappen gesloten maar die verdwenen weer. De grootste en belangrijkste koninkrijken waren Gywnedd, Powys, Deheubarth en Gwenth.

Offa’s Dyke

De koninkrijken van Wales voerden ook oorlogen tegen de Vikingen en Engelse koningen die hun gebied wilden vergroten. Offa was koning van Mercia van 757 tot 796 en het koninkrijk bestreek een groot gedeelte van Engeland. Het Engelse koninkrijk Mercia groeide ten koste van de Welsh. In deze periode werd waarschijnlijk op bevel van Offa een dijk aangelegd van de ene kust naar de andere. Deze dijk zou de scheidslijn gaan vormen tussen Wales en Mercia. Offa’s Dyke heeft grotendeels de grens tussen Wales en Engeland bepaald. Een groot gedeelte van de dijk is nog traceerbaar langs de ongeveer 140 kilometer van de Wye-vallei tot Wrexham. Momenteel is Offa’s Dyke voornamelijk nog een historisch-cultureel monument. Het is beschermd. Zelfs daar waar de dijk dwars door particuliere tuinen loopt, is het de bewoners verboden er ook maar iets aan te veranderen. De bevolking achter deze grens noemde zich ‘y cymry’ (landgenoten) en zelf noemden ze hun land Cymry. Door de Saksen werden ze echter ‘wealas’ (vreemdelingen) genoemd, waar de naam Wales vandaan komt.

Samenvoeging

Willem de Veroveraar veroverde in 1066 Engeland, maar met Wales lukte hem dat niet. Dat lukte pas toen een burgeroorlog in Wales uitbrak. De koninkrijken van de Welsh waren zo verzwakt dat Willem de Veroveraar het gebied onder de voet kon lopen. Met de opstand in 1094 heroverden de Welsh grote gebieden op Willem de Veroveraar.

De jaren erop werden gekenmerkt door een veelvuldige wisseling van koningen elk met hun eigen ideeën, beleid en oorlogen. Een aantal belangrijke koningen zijn Hendrik II, Eduard I, Eduard III, Richard II, Hendrik V, Eduard IV, Hendrik VII. Met de komst van Hendrik VIII in 1509 werden Engeland en Wales in 1536 wettelijk verenigd in één koninkrijk, meer dan twee eeuwen na de verovering van Wales door Engeland.

Leave a Reply